Piąta już odsłona gry, pokazuje że zakładany trend „umierania” elektronicznej rozrywki na komputery klasy PC, można odłożyć do lamusa. Gry strategiczne, MMORPG mają się cały czas dobrze i nawet duża popularność platform konsolowych tego nie zmienia. Zawsze jest i będzie grupa odbiorców tego typu rozrywki, poszukująca elementów planowania, strategii, szarad intelektualnych. To wszystko ma Cywilizacja, tym bardziej „zajmująca graczy”, że odnosi się do rzeczywistych nacji i w niektórych przypadkach (misjach) do rzeczywistych scenariuszy. Oczywiście na początku gry, gdyż z czasem nasze poczynania mogą zupełnie zmienić przeznaczenie każdego narodu, każdego przywódcy w rolę którego się wcielamy. Jak w prawdziwym życiu, możemy przetestować czy „komunizm zbawi cały świat”, ile kosztują wojny kolonialne, czy demokracja i pokojowa polityka pozwala osiągnąć przewagę i w końcu jak ważne są surowce strategiczne dla siły i szczęścia naszego narodu. 

Możliwość przetestowania właśnie tych niuansów i możliwości powoduje że gra mimo lat nadal ma rzecze oddanych fanów i wciąż przybywają nowi. A czy ty także spróbujesz? Polecamy!

Jak wygląda nowa Cywilizacja, możecie zobaczyć w tych filmach. Gra sama w sobie nie jest trudna, a osiąganie kolejnych stopni wtajemniczenia jest naprawdę wciągające. Raz włączona gra, to dziesiątki jeśli nie setki godzin spędzonych w planowaniu rozwoju własnej cywilizacji, w dziesiątkach możliwych scenariuszy.

51% kobiet twierdzi, że ma kontrolę nad środkami materialnymi, co powoduje, że wydają mniej, niż planują każdego miesiąca. W porównaniu do kobiet taką kontrolę posiada aż 71% mężczyzn

36% kobiet twierdzi, że regularnie opłaca rachunki karty kredytowej. To samo twierdzi aż 61% mężczyzn!

90% Panów twierdzi, że płaci swoje rachunki na czas w każdym miesiącu. To samo może powiedzieć 74% przebadanych kobiet.

34% kobiet posiada fundusz, a także zdarza sie im płacić rachunki za kilka miesięcy do przodu. Mężczyźni znów wypadają tu lepiej, taki sposób gospodarowanie pieniądzem potwierdza 53 % Panów.

73% przebadanych Mężczyzn twierdzi, że posiada ogólną wiedzę na temat akcji, obligacji i funduszy inwestycyjnych.Tym samym może sie pochwalić tylko 40% kobiet.

Rodzi to podstawowe pytanie: czy mężczyźni rzeczywiście czuja si ę tak pewnie jeżeli chodzi o sprawy finansowe, czy może kobiety są bardziej skłonne do tego, aby dzielić się swoimi wątpliwościami ( brakami finansowymi)?

Ale wnioski dotyczącego tego badania zostawiam już wam..
Ja sama nie do końca się z nim zgadzam.

Więcej informacji: http://thefinancialbrand.com/2009/07/23/research-on-men-women-and-money/

Pod koniec lat 70. wszystko wydawało się jasne, przynajmniej jeśli chodzi o psychologię. Człowiek był uważany za istotę racjonalną, królowała tzw. metafora komputerowa opisu ludzkiego umysłu, w ramach której uważano nasz mózg za sekwencyjnie przetwarzający informacje komputer, do którego zarówno software’u, jak i hardware’u już za kilka lat będziemy mieli dostęp. A w związku z tym, że wszystko wskazywało na możliwość szerokiego wglądu introspekcyjnego w zachowania – można było pytać o wszystko właściwie wprost, królowały więc takie oto pytania: „Jak się czujesz? Czy widzisz ten bodziec? Czy lubisz go? Czy lubisz go bardziej niż inny bodziec?”

Ale w 1994 Murphy i Zajonc opublikowali wyniki badań, w których wykazali lepsze oceny tych chińskich ideogramów, przed którymi prezentowane były badanym przez bardzo krótki czas (kilka milisekund) uśmiechnięte twarze. Okres kilku ms to czas zbyt krótki, by świadomie coś zarejestrować – osoby badane nie zdawały więc sobie sprawy z obecności bodźców poprzedzających (czyli właśnie uśmiechniętych bądź smutnych twarzy), a jednak bodźce te wpłynęły na ocenę neutralnych bodźców właściwych (chińskich ideogramów właśnie). I lawina ruszyła – lawina, która poruszyła koncepcję człowieka jako istoty stricte racjonalnej i świadomej swych motywów, a odkryła przed nami świat automaty zmów, nieświadomego poznania, postaw utajonych i innych terminów niewyobrażalnych właściwie w latach 70. Nagle okazało się, że automatyzmy rządzą bardzo wieloma przejawami ludzkich zachowań, że w niektórych warunkach ujawnia się wpływ na zachowanie postaw zupełnie przeciwstawnych do świadomie wyznawanych (mówi się w takim przypadku o dysocjacji postaw, por. http://www.psychologiawreklamie.pl/edycja_II/program.html#kraj_pochodzenia), że można kogoś lubić, a jednocześnie nie lubić – i właściwie nie zdawać sobie z tej ambiwalencji sprawy.

A jak potraktować w takim przypadku odpowiedź na pytanie o lubienie tej właśnie osoby?

Na początku tego tekstu pojawiły się „tradycyjne” pytania, jakie zadawali psychologowie „owładnięci” metaforą komputerową funkcjonowania ludzkiego umysłu. Czy nie przypominają one pytań, zadawanych w tradycyjnych kwestionariuszach oceny reklamy bądź marki? „Czy widziałeś tę reklamę, czy znasz tę markę, czy lubisz ją, czy lubisz ją bardziej od innej?” Prof. Rafał K. Ohme na konferencji „Psychologia w reklamie – nowe nurty” (http://www.psychologiawreklamie.pl/edycja_II/o_konferencji.html) zorganizowanej w 2006 roku (czyli jeszcze przed całym bumem na neuromarketing) słusznie zauważył, że strach przed nowymi metodami badawczymi w dziedzinie badań rynku może mieć związek z ciągłą obecnością w głowach pracowników branży przekonań, przekazanych im w latach 80. i 90., a wypracowanych właśnie w okresie dominacji racjonalnej psychologii poznawczej.

Teraz mamy nowe metody. Dysponujemy czytnikami EEG, które dość dobrze informują o pobudzeniu mózgu i odczuwaniu pozytywnych bądź negatywnych emocji (których badany może nawet nie być świadomy). Mamy eye-trackery, które z niezwykłą dokładnością śledzą ścieżkę wzroku i pozwalają na identyfikację obszarów dłuższej bądź częstszej fiksacji wzroku (znów, szybkość ruchu gałek ocznych uniemożliwia świadomą introspekcję). Za pomocą komputerowych metod opartych na czasie reakcji (por. IAT, https://implicit.harvard.edu/implicit/poland/) możemy diagnozować obecność postaw, stereotypów i uprzedzeń, które pozostają w sferze utajonej (a które mogą odgrywać rolę w regulacji zachowania). Dysponujemy różnego rodzaju technikami obserwacyjnymi (systemami kamer, automatycznymi detektorami twarzy itp.), do minimum ograniczającymi konieczność „mówienia o tym, co się robi”, umożliwiającymi po prostu dokładny zapis samego zachowania. Wreszcie, czytamy Martina Lindstroma i jego „Zakupologię” i mamy wrażenie, że wreszcie możemy przewidywać ludzkie zachowania tak dokładnie, jak nigdy wcześniej.

Czy może raczej „mieliśmy” wrażenie? Dyskusja, która przetoczyła się w ciągu ostatniego roku na temat neuromarketingu (np. http://www.goldenline.pl/forum/badania-rynku/830124, słynne już „Nie ma w mózgu guzika z napisem KUPUJ!” prof. Dariusza Dolińskiego na IX Ogólnopolskim Kongresie Badaczy Opinii i Rynku w Warszawie) sugeruje bardzo ostrożne podchodzenie do tego tematu. Nowoczesne, oparte na psychofizjologii, neuropsychologii i biologii umysłu metody mogą pomóc, ale nie zrobią wszystkiego same. Mamy narzędzia, ale nie zastąpią one w pełni tradycyjnych metod badawczych, nieco górnolotnie można powiedzieć, że prawda naświetlona z dwóch stron jawi nam się bowiem pełniej, niż tylko jedną „latarką” oświetlona. A niektóre meta analizy ciągle sugerują wyższą wartość prognostyczną metod tradycyjnych nad neuromarketingiem.
Pamiętając o tym, nawiązujemy w Momentum Worldwide współpracę z Neuro Device Group, zespołem psychologów, neurologów i biologów, dysponujących najnowocześniejszymi technikami badawczymi. Wykorzystując także całe spektrum metod tradycyjnych będziemy próbować stworzyć jak najskuteczniejszą i jak najciekawszą komunikację marketingową – a o efektach tych działań z pewnością będziemy informować na tym blogu.

Rozwiązanie:
Stworzyć filmową dokumentację on-line sezonu danego sportu licealnego – lacrosse tej wiosny, a potencjalnie football na jesieni. Start akcji – czwarty kwartał 2008 roku, przy użyciu internetowej strony castingowej wymagającej rejestracji, która pozwoli graczom, trenerom umieszczać „przesłuchania” do castingu w formie wideo lub pisemnej.

Sezon lacrosse zaczął się 16 marca, w 2009 planowane jest 10-14 epizodów.

Centum aktywności i zaangażowania to strona: www.seasoninthebalance.com wsparta przez media społecznościowe (Twitter, Facebook, Youtube) oraz strategię „peer-to-peer”.
Marka New Balance jest zaangażowaną w każdą aktywność „Season in the Balance”.

Nie nachalny product placement tylko integracja produktu.
Autentyczne wypowiedzi użytkowników, ich zwierzenia i poparcie dla akcji wskazują, że ta grupa celowa reaguje żywiołowo, angażuje się.